Familierecht
Medische fout of medische complicatie? Het verschil is belangrijk
Niet iedere tegenvallende behandeling is een medische fout
Een medische behandeling of operatie levert helaas niet altijd het gewenste resultaat op. Soms ontstaan er na een behandeling nieuwe klachten of verergeren bestaande klachten. Dat roept vaak een begrijpelijke vraag op: is er sprake van een medische fout of van een medische complicatie?
Dat onderscheid is belangrijk. Niet alleen voor uw begrip van wat er is gebeurd, maar ook voor de vraag of u recht heeft op een schadevergoeding.
Wat is een medische complicatie?
Een medische complicatie is een ongewenst gevolg van een behandeling dat kan optreden, ook als een arts of ziekenhuis volledig volgens de geldende medische normen heeft gehandeld.
Voorbeelden van complicaties zijn:
- een infectie na een operatie;
- een nabloeding;
- een onverwachte reactie op medicatie;
- littekenvorming of vertraagd herstel.
Hoe vervelend of ingrijpend deze gevolgen ook kunnen zijn, een complicatie betekent niet automatisch dat een zorgverlener aansprakelijk is.
Wel geldt dat u vooraf voldoende geïnformeerd moet zijn over de mogelijke risico's van een behandeling. Alleen dan kunt u een weloverwogen beslissing nemen over een operatie of medische ingreep.
Wanneer is sprake van een medische fout?
Van een medische fout is sprake wanneer een arts, specialist, verpleegkundige of ziekenhuis niet heeft gehandeld zoals van een redelijk bekwaam en redelijk handelend zorgverlener mag worden verwacht.
Dat kan bijvoorbeeld het geval zijn wanneer:
- een verkeerde of te late diagnose wordt gesteld;
- een operatie onzorgvuldig wordt uitgevoerd;
- belangrijke medische informatie over het hoofd wordt gezien;
- noodzakelijke onderzoeken niet worden uitgevoerd;
- fouten worden gemaakt bij medicatie of behandeling.
Als hierdoor schade ontstaat, kan de zorgverlener of het ziekenhuis aansprakelijk zijn voor de gevolgen daarvan.
Het verschil is niet altijd duidelijk
In de praktijk is het onderscheid tussen een complicatie en een medische fout niet altijd eenvoudig te maken.
Een complicatie kan namelijk ook het gevolg zijn van een fout. Daarom is zorgvuldig onderzoek vaak noodzakelijk. Daarbij wordt onder andere gekeken naar:
- het medisch dossier;
- behandelverslagen;
- medische richtlijnen;
- de keuzes die zorgverleners tijdens de behandeling hebben gemaakt.
Pas na een grondige beoordeling kan worden vastgesteld of sprake is van een complicatie waarvoor niemand aansprakelijk is, of van een medische fout die tot schadevergoeding kan leiden.
Hoe wordt onderzocht of sprake is van een medische fout?
Als letselschadeadvocaat help ik slachtoffers bij het verkrijgen van duidelijkheid. Ik vraag medische dossiers op en laat deze beoordelen door een onafhankelijk medisch adviseur.
Samen onderzoeken we of de behandeling heeft voldaan aan de medische normen die op dat moment golden. Wanneer blijkt dat sprake is van een medische fout, begeleid ik u bij het aansprakelijk stellen van het ziekenhuis of de behandelaar en het verhalen van uw schade.
Blijf niet met vragen zitten
Veel slachtoffers blijven na een tegenvallende behandeling achter met vragen, onzekerheid en soms aanzienlijke financiële schade. Het is daarom belangrijk om niet te snel te accepteren dat een ongewenste uitkomst "nu eenmaal een complicatie" was.
Tegelijkertijd geldt ook dat niet iedere tegenvallende behandeling automatisch betekent dat er een medische fout is gemaakt.
Twijfelt u over uw situatie?
Twijfelt u of uw klachten het gevolg zijn van een medische fout of een medische complicatie? Dan kan een juridisch en medisch onderzoek duidelijkheid geven over uw positie en uw mogelijkheden om schadevergoeding te verkrijgen.
Maak gerust vrijblijvend een afspraak. Ik bespreek graag met u wat er is gebeurd en welke stappen mogelijk zijn.
Niet ieder ongeval op het werk betekent automatisch aansprakelijkheid van de werkgever
Veel mensen denken: “Ik ben gewond geraakt tijdens mijn werk, dus mijn werkgever is aansprakelijk.” Dat klinkt logisch, maar juridisch ligt het genuanceerder. Een werkgever is namelijk niet automatisch verantwoordelijk voor ieder ongeluk dat tijdens werktijd gebeurt.
De belangrijkste vraag is meestal: had de werkgever dit ongeval redelijkerwijs kunnen en moeten voorkomen?
De zorgplicht van de werkgever
Volgens de wet moet een werkgever zorgen voor een veilige werkomgeving. Dat betekent onder meer dat er veilige materialen aanwezig moeten zijn, duidelijke instructies moeten worden gegeven en dat er toezicht moet zijn op veilig werken.
Schendt een werkgever die zorgplicht en raakt een werknemer daardoor gewond? Dan is de werkgever in veel gevallen aansprakelijk voor de schade.
Dat speelt bijvoorbeeld wanneer:
- geen veiligheidsmaatregelen zijn genomen;
- werknemers onvoldoende instructies krijgen;
- onvoldoende toezicht wordt gehouden op de naleving van veiligheidsregels;
- machines of materialen ondeugdelijk zijn;
- gevaarlijke situaties blijven bestaan;
- werknemers fysiek zwaar of risicovol werk moeten uitvoeren zonder bescherming.
In zulke situaties is er vaak sprake van een tekortkoming van de werkgever.
Niet ieder ongeluk betekent aansprakelijkheid
Tegelijkertijd betekent een ongeval op de werkvloer niet automatisch dat de werkgever iets fout heeft gedaan. Rechters maken regelmatig onderscheid tussen een arbeidsongeval en een zogenoemd “huis-tuin-en-keukenongeval”.
Dat zijn alledaagse ongelukjes die overal kunnen gebeuren: thuis, op straat of op kantoor, zonder dat daar direct een veiligheidsfout aan ten grondslag ligt.
Denk bijvoorbeeld aan situaties waarin iemand:
- over zijn eigen voeten struikelt;
- zich verstapt op een normale trap met leuning;
- tegen een openstaande, goed zichtbare deur loopt;
- uitglijdt terwijl er geen sprake is van een gladde vloer of lekkage.
In dat soort gevallen wordt niet snel aangenomen dat de werkgever aansprakelijk is.
De ernst van het letsel is niet doorslaggevend
Voor slachtoffers voelt dat soms onrechtvaardig, zeker wanneer het letsel ernstig is. Maar juridisch draait het niet om de ernst van het letsel. De centrale vraag blijft of de werkgever zijn zorgplicht heeft geschonden.
Een werkgever hoeft namelijk niet ieder denkbaar risico volledig uit te sluiten. De wet verlangt geen perfecte veiligheid. Wel moet een werkgever redelijke maatregelen nemen tegen voorzienbare gevaren op de werkvloer.
Verzekeraars wijzen aansprakelijkheid soms te snel af
In de praktijk zie ik regelmatig dat verzekeraars snel stellen dat sprake is van een “huis-tuin-en-keukenongeval”. Dat argument wordt vaak gebruikt om aansprakelijkheid af te wijzen.
Maar bij nader onderzoek blijkt soms dat er tóch onvoldoende veiligheidsmaatregelen waren genomen, of dat bepaalde risico’s binnen het bedrijf al langer bekend waren.
Een voorbeeld: struikelen kan pure pech zijn. Maar struikelen over losliggende kabels die al weken op dezelfde plek liggen? Dan kan de beoordeling ineens heel anders uitpakken.
Laat een arbeidsongeval altijd juridisch beoordelen
De omstandigheden van het ongeval maken uiteindelijk het verschil. Daarom is het belangrijk om een arbeidsongeval altijd juridisch te laten beoordelen. Ook wanneer een verzekeraar direct zegt dat de werkgever niet aansprakelijk is.
Twijfelt u over uw situatie of wilt u weten of uw werkgever aansprakelijk kan worden gehouden? Neem dan gerust contact met mij op. Ik kijk graag met u mee.
Huishoudelijke hulp bij letselschade: ook vergoeding als het “gratis” is gedaan
Een ongeval raakt ook uw dagelijks leven
Een ongeval verandert niet alleen uw gezondheid, maar ook uw dagelijkse routine. De was doen, koken, boodschappen halen of de bedden opmaken: taken die voorheen vanzelfsprekend waren, kunnen na een ongeval ineens niet meer lukken.
Vaak springen uw partner, familieleden of vrienden bij. Dat is logisch en waardevol. Maar die hulp is juridisch gezien niet “gratis”. Als een ander aansprakelijk is voor het ongeval, dan moet ook deze huishoudelijke hulp worden vergoed.
Wat wordt verstaan onder huishoudelijke hulp?
Onder huishoudelijke hulp vallen werkzaamheden zoals:
-
schoonmaken;
-
koken;
-
boodschappen doen;
-
zorg voor (jonge) kinderen;
-
andere dagelijkse huishoudelijke taken die u vóór het ongeval zelf uitvoerde.
Het gaat nadrukkelijk niet om persoonlijke verzorging, verpleging of klussen in huis en tuin. Voor die vormen van hulp gelden andere schadeposten en regelingen.
Vergoeding volgens de Richtlijn Huishoudelijke Hulp
In de letselschadepraktijk wordt bij de berekening van deze schadepost meestal gebruikgemaakt van de Richtlijn Huishoudelijke Hulp van De Letselschade Raad.
Deze richtlijn biedt een objectieve en breed geaccepteerde standaard. De meeste verzekeraars sluiten hierbij aan, waardoor discussies over de hoogte van de vergoeding beperkt blijven.
Belangrijk om te weten: de richtlijn erkent uitdrukkelijk dat ook hulp door partner, familie of vrienden een financiële waarde vertegenwoordigt. Het maakt dus niet uit dat u daarvoor geen factuur ontvangt.
De eerste 13 weken na het ongeval
Voor de eerste periode van ongeveer drie maanden (13 weken) na het ongeval werkt de richtlijn met een vast normbedrag per week.
De hoogte van dit bedrag hangt af van:
-
uw gezinssituatie (alleenstaand, samenwonend of met kinderen);
-
de ernst van uw beperkingen (licht/matig of zwaar);
-
uw aandeel in het huishouden vóór het ongeval.
Deze vergoeding is niet gekoppeld aan bonnetjes of facturen van een schoonmaakbedrijf. Juist daardoor wordt voorkomen dat een verzekeraar kan stellen:
“Als het gratis is gedaan, is er geen schade.”
De richtlijn erkent dat de inzet van uw partner of familie tijd, energie en belasting met zich meebrengt – en dus schade vormt.
De periode na 13 weken
Als na de eerste drie maanden nog steeds huishoudelijke hulp nodig is, wordt de vergoeding gebaseerd op een uurtarief.
Voor mantelzorg geldt momenteel een richtbedrag van € 13,- per uur. Wanneer de hulpbehoefte langer dan zes maanden voortduurt, kan de verzekeraar gehouden zijn een redelijke en structurele vergoeding te betalen.
De exacte berekening hangt af van uw persoonlijke situatie en de duur en omvang van uw beperkingen.
Waarom deze schadepost niet moet worden onderschat
Huishoudelijke hulp wordt soms als een “bijzaak” gezien. In de praktijk blijkt echter dat het overnemen van het huishouden door een partner of familielid een grote belasting kan vormen – zowel fysiek als emotioneel.
Juist daarom erkent de Richtlijn Huishoudelijke Hulp dat deze inzet een vergoedbare schadepost is, ook als er geen betaling heeft plaatsgevonden.
Vragen over uw situatie?
Twijfelt u of u recht heeft op vergoeding van huishoudelijke hulp? Of krijgt u discussie met de verzekeraar over deze schadepost?
Neem dan vrijblijvend contact met mij op. Ik zorg ervoor dat ook deze – vaak onderschatte – schade zorgvuldig wordt meegenomen in uw letselschadezaak, zodat u krijgt waar u recht op heeft.