Advocaat in Zeeland en Zuidwest-Brabant | Advocatenkantoor Claase

Zeggenschap kind bij scheiding: Mag een kind van 12 jaar of ouder zelf kiezen bij welke ouder hij of zij wil wonen?

Vrijwel wekelijks krijg ik deze vraag. Het is volgens mij één van de grootste misverstanden binnen het familierecht. Het antwoord is dus nee, kinderen van twaalf jaar en ouder mogen niet zelf bepalen bij welke ouder hij of zij wil wonen. Maar hoe zit het dan wel?

Familierecht voogdijKinderen zijn tot hun 18e minderjarig. Tot een kind meerderjarig wordt, is het aan degenen met (ouderlijk) gezag om beslissingen te nemen die over het kind gaan. Dat kan zowel gaan om ouderlijk gezag als om voogdij (het gezag over de minderjarige wordt dan uitgeoefend door een derde, niet door een ouder).

Ook beslissingen over bij wie het kind woont en welke zorgregeling er is, worden dus genomen door degenen die het gezag hebben. Als degenen die het gezag hebben over het kind het niet eens worden over deze zaken, dan kan een rechter hierover een beslissing nemen. Een kind van 12 jaar is dus helemaal niet bevoegd om dat soort beslissingen te nemen. Dat lijkt mij overigens ook helemaal niet wenselijk, als een beslissing over bijvoorbeeld het hoofdverblijf aan een kind wordt overgelaten, zal hij of zij al snel het gevoel krijgen dat een keuze tussen de beide ouders moet worden gemaakt. Dat is voor een kind helemaal niet prettig en misschien zelfs schadelijk. De grens tussen minder- en meerderjarigheid is er natuurlijk niet voor niets.

Kindgesprek

Ik begrijp wel waar het misverstand vandaan komt. Een kind van 12 jaar of ouder heeft namelijk meer zeggenschap dan kinderen die jonger zijn. Kinderen mogen vanaf 12 jaar namelijk aan de rechter vertellen hoe zij over de situatie denken. Als een procedure bij de rechtbank loopt waarbij het gaat om de minderjarige (denk bijvoorbeeld aan het hoofdverblijf, omgang maar ook bij alimentatie), dan krijgt het kind de gelegenheid zijn of haar mening kenbaar te maken. Kinderen tot 12 jaar mogen dat niet.

Het kind ontvangt dan zelf rechtstreeks een brief van de rechtbank waarin wordt uitgelegd dat de rechter een verzoek heeft gekregen en dat de rechter graag met hem of haar wil praten over dat verzoek. Dit is het zogenaamde kindgesprek. Een briefje schrijven mag overigens ook, het is voor kinderen niet niks om naar de rechtbank te moeten om met een rechter te praten. De rechter neemt de mening van het kind mee in de afweging, maar zal die mening niet zomaar blindelings volgen. De beslissing wordt altijd gemaakt op basis van een belangafweging, de mening van het betrokken kind speelt daarin dus mee maar is niet per definitie doorslaggevend. Wel is mijn ervaring dat hoe ouder het kind is, hoe meer waarde aan de mening van het kind wordt gehecht.

Vragen?

Heeft u vragen over dit onderwerp? Bel of mail vrijblijvend voor meer informatie of kom naar ons gratis inloopspreekuur.

Laat een reactie achter