Waarom een verzekeraar een letselschadeslachtoffer niet naar het WMO-loket mag afschuiven

In de letselschadepraktijk zie ik het helaas nog vaak gebeuren: een verzekeraar erkent aansprakelijkheid voor een ongeval, maar weigert vervolgens om noodzakelijke hulp of voorzieningen te vergoeden. In plaats daarvan wordt het slachtoffer verwezen naar de Wet maatschappelijke ondersteuning (WMO) van de gemeente.

Het lijkt misschien logisch: “Vraag het maar bij de gemeente.” Maar juridisch gezien is dat onjuist — en in de praktijk ook ronduit schadelijk voor het slachtoffer.

Wat is het probleem?

Na een ongeval kan het zijn dat u tijdelijk of blijvend hulp nodig heeft in het huishouden, of dat uw woning aangepast moet worden omdat u de trap niet meer op kunt, of niet zelfstandig kunt douchen. In die situaties hoort de verzekeraar van de aansprakelijke partij deze kosten te vergoeden.

Toch proberen verzekeraars soms onder deze kosten uit te komen door te zeggen:

“Vraag maar een WMO-voorziening aan.”

Dat lijkt een eenvoudige oplossing, maar het legt de verantwoordelijkheid bij het slachtoffer, terwijl het juist de verzekeraar is die schade moet vergoeden. Bovendien zijn de wachttijden bij de WMO vaak lang, waardoor het slachtoffer zonder hulp komt te zitten — en dus zonder douche, traplift of huishoudelijke ondersteuning.

Wat zegt de rechter hierover?

Rechters hebben zich hier al meerdere keren over uitgesproken. De conclusie is steeds dezelfde: het verwijzen naar de WMO is in strijd met het aansprakelijkheidsrecht.

De kern van het aansprakelijkheidsrecht is dat de aansprakelijke partij de schade moet herstellen of vergoeden. Dat betekent dat de verzekeraar niet mag proberen om de verantwoordelijkheid af te schuiven op publieke middelen.

Een uitspraak uit 2023 maakte dit extra duidelijk. Daarin oordeelde de rechtbank dat:

• Een slachtoffer geen verplichting heeft om een WMO-aanvraag te doen;

• Een verzekeraar niet mag eisen dat eerst WMO wordt aangevraagd;

• De kosten die duidelijk samenhangen met het letsel gewoon vergoed moeten worden door de verzekeraar.

De rol van de WMO

De WMO is bedoeld als vangnetvoorziening: een laatste redmiddel voor mensen die op geen enkele andere manier hulp kunnen krijgen. Maar als er een aansprakelijke partij is die de schade behoort te vergoeden, dan staat deze privaatrechtelijke verplichting boven de WMO.

U mag als slachtoffer uiteraard wél zelf kiezen om een WMO-aanvraag te doen. Maar u bent daartoe niet verplicht, en het mag nooit een voorwaarde zijn voor vergoeding van schade.

Conclusie

Bent u slachtoffer van een ongeval en heeft u voorzieningen of hulp nodig vanwege uw letsel? Dan hoort de aansprakelijke verzekeraar deze kosten te vergoeden — niet de gemeente via de WMO.

Laat u dus niet wegsturen of afschepen met een standaardbriefje richting het WMO-loket. En heeft u vragen over uw rechten of twijfels over wat u wel of niet moet aanvragen? Neem dan gerust en vrijblijvend contact met mij op. Ik denk graag met u mee.